مرحوم شیخ صدوق در کتاب اعتقادات الامامیه در باب تقیه (باب 39، ص107)، مطالب و روایات عجیبی را نقل می کند که در خور توجه است. شیخ مفید نیز که این کتاب را تصحیح کرده است، تنها به توضیح تقیه پرداخته و بر مطالب شیخ صدوق، صحه گذارده است.


 👈 مقدمتا باید دید که مقصود از تقیه چیست؟
تقیه یعنی پنهان کردن عقیده در جایی که اظهار آن، موجب ضرری جدی به خود شخص یا نزدیکان او یا همکیشان او و یا اولیای دین و یا اصل مذهب گردد.
پس هدف و مقصود از تقیه، حفظ و صیانت دین و اولیای دین و پیروان دین و جان و مال نفوس محترمه است.


 مثلا اگر شخصی در جایی زندگی می کند که اگر بفهمند او مسلمان یا شیعه است او را می کشند، بر او واجب است که عقیده خود را پنهان کند و طوری رفتار کند که آنها متوجه نشوند.
همچنین اگر یکی از اعتقادات شیعه به گونه ای است که اگر به گوش مخالفان برسد، آنها به خاطر آن اعتقاد، شیعیان را می کشند یا از امامان شیعه برائت می جویند، بر شیعیان واجب است که تقیه کنند یعنی این اعتقاد حق را کتمان کنند و اسرار اهل بیت علیهم السلام را فاش نسازند و موجبات کشته شدن شیعیان را فراهم نیاورند.


 👈 حال عبارت شیخ صدوق- رحمه اللّه- را بخوانید:
اعتقاد ما شیعیان این است که تقیه واجب است و کسی که آن را ترک کند همچون کسی است که نماز را ترک کرده باشد.


 🌹 به امام صادق علیه السلام گفته شد: یابن رسول الله! ما در مسجد کسی را مشاهده می کنیم که آشکارا به دشمنان شما دشنام می دهد و آنها را نام می برد!
حضرت فرمودند: لعنت خدا بر او باد! با این کارش زبان دشمنان را علیه ما باز می کند(و ما را در معرض تهمت و عیبجویی و دشنام و لعن و نفرین قرار می دهد).
( وَ قِيلَ لِلصَّادِقِ- عَلَيْهِ السَّلَامُ: يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ، إِنَّا نَرَى فِي الْمَسْجِدِ رَجُلًا يُعْلِنُ بِسَبِّ أَعْدَائِكُمْ وَ يُسَمِّيهِمْ. فَقَالَ: «مَا لَهُ- لَعَنَهُ اللَّهُ- يَعْرِضُ بِنَا».)


🌹 و حال آنکه خدای متعال فرموده است: «چيزهايى را كه آنان به جاى اللّه مى‌خوانند، دشنام مدهيد كه آنان نيز بى‌هيچ دانشى، از روى كينه‌توزى به اللّه دشنام دهند.» (وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ‏) « الأنعام: 108».


 امام صادق علیه السلام در تفسیر این آیه فرمودند: آیا تابه حال دیده ای کسی به خدا دشنام دهد؟ گفتند نه! حضرت فرمودند: اینان از روی جهالت به ولی خدا دشنام می دهند و کسی که به ولی خدا دشنام دهد، به خدا دشنام داده است.( تفسير العيّاشيّ ج 1 ص 373)


(پس مقصود آیه این است که به اولیای آنها و مقدسات آنها توهین نکنید تا مبادا آنها نیز از روی نادانی به اولیای شما و مقدسات شما توهین کنند).


 👈 از اعتقادات امامیه این است که تقیه واجب است و وجوب آن، تا زمان خروج قائم آل محمد(ص) برداشته نمی شود پس اگر کسی قبل از خروج ایشان آن را ترک کند، از دین خدا و دین امامیه خارج شده و با خدا و رسول(ص) و ائمه(ع) مخالفت کرده است.

🌹 امام صادق علیه السلام فرمودند: ریا کردن در برابر مومن، شرک است؛ و ریا کردن در مقابل منافق در دار او(خانه یا سرزمین او) عبادت است. «الرِّيَاءُ مَعَ الْمُؤْمِنِ شِرْكٌ، وَ مَعَ الْمُنَافِقِ فِي دَارِهِ عِبَادَةٌ» « الهداية: 10»

 🌹 و حضرت علی علیه السلام فرمودند: هر كه با آن‏ها(مخالفین ما= اهل سنت) در صف اول نماز گزارد گويا با رسول خدا در صف اول نماز گزارده. «مَنْ صَلَّى مَعَهُمْ فِي الصَّفِّ الْأَوَّلِ، فَكَأَنَّمَا صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ فِي الصَّفِّ الْأَوَّلِ» « من لا یحضره الفقيه 1: 250».

 🌹 و فرمودند: به عیادت مریضان ایشان بروید، و بر جنازه های ایشان حاضر شوید و در مساجد آنها نماز گزارید «عُودُوا مَرْضَاهُمْ، وَ اشْهَدُوا جَنَائِزَهُمْ، وَ صَلُّوا فِي مَسَاجِدِهِمْ» « الكافي 2: 174 ح 1؛ أمالي الطّوسي 2: 55».

 🌹 و فرمودند: مایه زینت ما باشید نه مایه خواری ما : «كُونُوا لَنَا زَيْناً، وَ لَا تَكُونُوا عَلَيْنَا شَيْناً» « الكافي 2: 174 ح 1؛ أمالي الطّوسي 2: 55».

🌹 و فرمودند: خدا رحمت كند كسى را كه ما را پيش مردم محبوب سازد و ما را نزد ایشان مبغوض و منفور نسازد. «رَحِمَ اللَّهُ عَبْداً حَبَّبَنَا إِلَى النَّاسِ، وَ لَمْ يُبَغِّضْنَا إِلَيْهِمْ» « الكافي 2: 174 ح 1؛ أمالي الطّوسي 2: 55».
 
🌹 و نام قصه‏ گويان نزد آن حضرت برده شد، حضرت فرمودند: خدا لعنتشان كند که تشنيع بر ما مي كنند.
وَ ذُكِرَ الْقَصَّاصُونَ عِنْدَ الصَّادِقِ، فَقَالَ- عَلَيْهِ السَّلَامُ-: «لَعَنَهُمُ اللَّهُ يُشَنِّعُونَ عَلَيْنَا».
يعنى سبب و علت لعن ایشان، این است که چیزهایی را بیان می کنند که موجب تشنيع ما نزد دیگران مى‏شوند.
 (تشنیع: تقبیح کردن، چهره ای زشت نشان دادن، متنفر کردن)


🌷🌷🌷
پس ای دوستار اهل بیت(ع)، مواظب باش!
نکند به اسم تولی و تبری، عملی انجام دهی که اهل بیت علیهم السلام از تو بیزاری بجویند!
نکند با لعن علنی دشمنان اهل بیت علیهم السلام، خود را مستحق لعن ابدی اهل بیت علیهم السلام گردانی!


(لطفا این مطلب را برای دوستان اهل بیت علیهم السلام نیز بفرستید تا کسی از روی ناآگاهی دچار لعنت ایشان نشود)