سه برتری مذهب شیعه بر مذهب اهل تسنن بر اساس آیه اکمال دین
بر اساس آیه اکمال دین و اتمام نعمت: «الیوْمَ یئِسَ الَّذِینَ كَفَرُوا مِنْ دِینِكُمْ فَلَاتَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الیوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِینَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیكُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِینًا»(مائده:3)، با ولایت، دین تکمیل شد و با امامت، نعمت بر مسلمانان تمام گشت و علت این امر نیز واضح است؛ زیرا ولایت علی بن ابی طالب و فرزندان معصوم ایشان است که تضمین کننده سلامت و مصونیت دین و بقای اسلام حقیقی تا قیامت است. به عبارت دیگر، با جعل ولایت و امامت، اسلام صلاحیت پیداکرد تا به عنوان یک دین کامل و مرضیّ پرودگار، تا قیامت به عنوان دین خاتم باقی بماند. یکی از نکات با ارزشی که از آیه اکمال دین برداشت می شود این است که مذهب تشیع(یعنی اسلام با ولایت) حداقل سه برتری بر مذهب اهل تسنن(یعنی اسلام بی ولایت) دارد:
اول اینکه مذهب اهل تسنن، به خاطر دوری از ولایت اهل بیت(ع) دین ناقص است و مذهب تشیع دین کامل(الیوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِینَكُمْ).
دوم این که اسلام سُنی نعمتی است ناتمام، و اسلام شیعی نعمت تام است(وَأَتْمَمْتُ عَلَیكُمْ نِعْمَتِی)
سوم این که اسلام مِنهای ولایت، مورد رضای پروردگار نیست و تنها این اسلام که با ولایت کامل گشته مورد رضایت خدای متعال است (وَرَضِیتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِینًا).
دسته ای از اهل سنت ...
علیرضا عابدی سرآسیا